Choose section to search
Type to search
Recipe Book
Diary
February 5, 2015
Kitchen Lab goes to Paris - Part 2

Παρίσι ημέρα δεύτερη

Ξεκινήσαμε πρωί πρωί για το Λούβρο..
Είμαστε πολύ τυχεροί γιατί για να φτάσουμε στο Μουσείο περνάμε μέσα από τους κήπους του Παλέ Ρουαγιάλ. μια υπέροχη όαση μέσα στην πόλη. Είναι από τις στιγμές του ταξιδιού που πραγματικά απολαύσαμε γιατί εκεί που περπατάς μέσα στα αυτοκίνητα, ξαφνικά μπαίνεις σε ένα άλλο κόσμο…

Αυτό που μας έκανε εντύπωση όμως ήταν το πόσος κόσμος πήγαινε σαν και μας στο μουσείο.
Φτάνοντας πια και βλέποντας την ουρά ρωτήσαμε τον κόσμο γύρω μας.


Εκεί μας λύθηκε η απορία. Κάθε πρώτη Κυριακή του μήνα η είσοδος στο Λούβρο είναι δωρεάν. Περιμέναμε περίπου μία ώρα μέχρι να μπούμε μέσα. Εκείνη την ώρα η ουρά είχε γίνει πια τεράστια. Ευτυχώς που πήγαμε πολύ νωρίς.

Μέσα πια στο μουσείο πάθαμε πλάκα.. το ξέραμε δηλαδή ότι το μουσείο αυτό είναι τεράστιο και υπέροχο αλλά πόσο τεράστιο και πόσο υπέροχο δεν έφτανε η φαντασία μας να το σκεφτεί.

Φυσικά δεν είδαμε όλο το μουσείο. Για να το κάνεις αυτό θέλεις μέρες. Και μέρες δεν είχαμε. Οπότε έπρεπε σε λίγες ώρες να δούμε ότι μπορούσαμε περισσότερο. Φυσικά έπρεπε να κάνουμε παραχωρήσεις και μετά από διαβουλεύσεις είπαμε να δούμε τα ελληνικά αποκτήματα του Λούβρου, φυσικά την Αφροδίτη της Μήλου και την Νίκη της Σαμοθράκης και βέβαια τη Μόνα Λίζα. Μετά από απαίτηση ενός από μας αποφασίσαμε να δούμε και τα Αιγυπτιακά.

Ξεκινήσαμε λοιπόν εξοπλισμένοι με χάρτη και λοιπά έτοιμοι για όλα..

Μετά από 5 ώρες βγήκαμε εξαντλημένοι από το μουσείο αλλά γεμάτοι εικόνες.

Η Αφροδίτη της Μήλου και η Νίκη της Σαμοθράκης ήταν βέβαια υπέροχες… Η Μόνα Λίζα δεν έκλεψε την παράσταση.. Περιμέναμε κάτι πολύ μεγαλύτερο από άποψη μεγέθους. Πολύς κόσμος μπροστά στον πίνακα όλοι να βγάζουν φωτογραφίες με φίλους και σέλφι.


Το πιο όμορφο κομμάτι όμως ήταν το Αιγυπτιακό που σου έδινε μια πολύ καλή ιδέα για τη ζωή στην αρχαία αυτή χώρα.

Αγάλματα, κοσμήματα, τάφους, μέχρι και μια μούμια είχε. Αληθινή…

Μετά το τέλος του μουσείου αποφασίσαμε να πάμε λαϊκή. Όχι όμως σε όποια και όποια λαϊκή αλλά στη λαϊκή της Βαστίλης. Μια υπέροχη λαϊκή γεμάτη προϊόντα από όλες τις μεριές της Γαλλίας.


Εκτός από τα λαχανικά και τα φρούτα, είχε κρέατα, ψαρικά, τυριά από παντού..
Υπέροχα πραγματικά.. φρέσκα και λαχταριστά..

Πραγματικά πάθαμε πλάκα. Μετά βέβαια που ρωτήσαμε, γιατί πραγματικά εντυπωσιαστήκαμε πολύ, μας είπαν ότι δεν είναι έτσι κάθε λαϊκή στη Γαλλία γιατί αλλιώς θα απογοητευόμασταν όσο δεν πάει!

 

comments powered by Disqus