Choose section to search
Type to search
Recipe Book
Diary
February 9, 2015
Kitchen Lab goes to Paris – Part 3

Το πρωινό αυτής της μέρας ήταν αφιερωμένη στο Aprege. Είναι ένα από τα καλύτερα εστιατόρια του κόσμου. Μάλιστα είναι στο νούμερο 25 της λίστας με τα 50 καλύτερα εστιατόρια.
Βέβαια όλες αυτές οι λίστες είναι περισσότερο για το φαίνεσθαι και για τα περιοδικά και δεν δείχνουν ακριβώς τι γίνεται σε κάθε εστιατόριο αλλά μια μικρή ιδέα μπορείς να έχεις.

Θέλαμε να πάμε σε ένα καλό εστιατόριο στο Παρίσι, αλλά όχι όποιο και όποιο. Και πως να γίνει η επιλογή σε πιο να πάμε; Με πιο σκεπτικό;

Το πιο σημαντικό για μας ήταν να υπάρχει μια ιστορία πίσω από όλα αυτά που θα φάμε… Και τελικά αφού είδαμε τα περισσότερα καλά εστιατόρια του Παρισιού καταλήξαμε στο Απρέζ..

Ο λόγος ήταν απλός… Ο σεφ του εστιατορίου, ο διάσημος Αλέν Πασσάρντ έχει ένα όραμα που πλέον είναι όραμα πολλών μαγείρων και σεφ σε όλο τον κόσμο.

Το όραμά του αναφέρεται σε ένα εστιατόριο το οποίο να βρίσκεται σε αγαστή συνεργασία με ένα χωράφι, με ένα λαχανόκηπο από το οποίο να προμηθεύεται τις πρώτες ύλες..

Δεν είναι ο πρώτος που το έχει κάνει, άλλωστε πριν 50-60 χρόνια όλες οι ταβέρνες στην Ελλάδα είχαν και από ένα μποστάνι στο πίσω μέρος να τους προμηθεύουν με τα σαλατικά αλλά πιά η ιδέα έχει γίνει μεγάλη τάση παγκόσμια που παράλληλα επιστρέφει στη μόδα ξεχασμένα λαχανικά ή ξεχασμένες ποικιλίες λαχανικών…

Μιας και ένα τέτοιο εστιατόριο είναι πάρα πολύ ακριβό αποφασίσαμε να πάμε να δοκιμάσουμε το μεσημεριανό μενού του που η τιμή του ήταν πολύ πιο προσιτή αλλά θα μας έδινε και το στίγμα του.

Αξίζει μια φορά το χρόνο όσες/όσοι ενδιαφέρονται για το φαγητό να μαζεύετε χρήματα σε ένα κουμπαρά για να φάτε σε ένα καλό εστιατόριο.. είναι εμπειρία.

Το μενού είχε 14 πιάτα.. ναι καλά ακούσατε, 14 πιάτα… Εκεί που πάθαμε πλάκα ήταν στο ψωμί και το βούτυρο που έφερναν αφειδώς μαζί με τα πιάτα. Ένα βούτυρο από μια μικρή οικογενειακή φάρμα, που μοσχοβολούσε και ένα σπιτικό ψωμί που έφτιαχναν στο εστιατόριο και ήταν πραγματικά υπέροχο.

Για τα πιάτα από που να αρχίσω και που να τελειώσω… Στην συντριπτική τους πλειοψηφία από λαχανικά εκτός από 2 που ήταν με θαλασσινά και ένα με κρέας.

Από όλα αυτά αξίζει να αναφέρω τα ραβιόλια λαχανικών σε κονσομέ από αγκινάρες Ιερουσαλήμ, μια σούπα κολοκύθας, ένα ταρτάρ από πατζάρι με χρένο, μια σούπα από φρέσκο σκόρδο με τρούφα και ένα φοβερό κους κους με λαχανικά με ένα λουκάνικο από πατζάρι με χαρίσα.


Στο τέλος βγήκε και ο σεφ με τον οποίο μιλήσαμε για την ωραία δουλειά του..

Ήταν μια υπέροχη εμπειρία που μας μάγεψε...

comments powered by Disqus